Τετάρτη, Μαρτίου 12, 2008

Παρακολουθώντας TV


Ήταν ένας 12χρονος στο America, λέει,
που σκότωσε πάνω σε βίαιο παιχνίδι μία 6χρονη.

Τον έβαλαν να δικαστεί σε δικαστήριο ενηλίκων
με την κατηγορία του φόνου Α’ βαθμού,
γιατί η μικρή ΕΠΡΕΠΕ να δικαιωθεί.

Οι ένορκοι τον έκριναν ένοχο
και ο δικαστής τον καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη…

Και μετά εισαγγελέας και ένορκοι ταράχτηκαν·
θεώρησαν την ποινή του δικαστή βαριά…
Κι ο δικαστής στεναχωρήθηκε·
ήταν υποχρεωμένος να τηρήσει το νόμο…

Άντε γαμηθείτε, ρε μουνόπανα…

Εκ των υστέρων ψάχνετε να επιρρίψετε
ή να αποποιηθείτε ευθύνες,
αφού πρώτα κάνετε
ό,τι σας «ανεβάζει»
επαγγελματικά, οικονομικά, κοινωνικά…
Χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, βεβαίως-βεβαίως.

Καριόληδες…
...

6 σχόλια:

par...alogos είπε...

Και μετά ο τηλεθεατής τι έκανε;

Είμαστε σαν εκείνο το ανέκδοτο:
"Διάβασα κάπου ότι το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο και από τότε έκοψα το διάβασμα"

synas είπε...

par...aloge, αυτό έκανα για πολύ καιρό... Προτιμούσα να μην μαθαίνω, να μην ακούω όλα αυτά τα νόστιμα του κόσμου τούτου, αλλά δεν μπορείς να κωφεύεις αιωνίως... βαριέσαι κιόλας κάποια στιγμή την κλεισούρα...

par...alogos είπε...

Φυσικά. Για αυτό το είπα.
Το να κλείσεις τα αυτιά σου, είναι μια ψεύτικη "λύση". Το να αντιδράσεις κάπως-πως είναι το ζητούμενο.
Είναι θέμα μόνιμου αγώνα...

synas είπε...

par...aloge, κάποιες φορές δεν ξέρεις τον τρόπο να αγωνισθείς...

Κούκος είπε...

Ακόμη κι αν αυτοί που θέλαμε δεν γίναμε
ακόμη κι αν αυτοί που ήμασταν δεν μείναμε.
Είμαστε ακόμα εδώ, είμαστε ακόμα εδώ,
ψάχνοντας στα τυφλά καινούριους τρόπους.

synas είπε...

Κούκε, ψάχνοντας στα τυφλά καινούριους τρόπους... Exactly!!