Τετάρτη, Ιουνίου 27, 2007

Η θάλασσα


Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα:
μπαίνεις και δεν ξέρεις αν θα βγεις.

Πόσοι δεν έφαγαν τα νιάτα τους –
μοιραίες βουτιές, θανατερές καταδύσεις,
γράμπες, πηγάδια, βράχια αθέατα,
ρουφήχτρες, καρχαρίες, μέδουσες.

Αλίμονο αν κόψουμε τα μπάνια
Μόνο και μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι.
Αλίμονο αν προδώσουμε τη θάλασσα
Γιατί έχει τρόπους να μας καταπίνει.

Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα:
χίλιοι τη χαίρονται – ένας την πληρώνει.

Ντίνος Χριστιανόπουλος (1962)
...

12 σχόλια:

3 parties a day είπε...

Ωραίο ποίημα...

synas είπε...

3 pad, :-)

Dawkinson είπε...

όπως ήδη ξέρεις, ένα από τα αγαπημένα μου. Το μεγαλείο της απλότητας.

zero είπε...

Χμμ...
Πολυ καλο το ποστ.
Πολυ καλη η ιδεα αυτου του μπλογκ.

ζερο.

Giasafox είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Giasafox είπε...

Είχα σκοπό να πάω για κανά μπανάκι στη θάλασσα αλλά μπαίνοντας στο μπλογκ το μετάνιωσα.

Αυτός ο Χριστιανόπουλος φταίει. Το ποίημα αποτελεί δυσφήμιση για τις Ελληνικές παραλίες (Ακου μοιραίες βουτιές, ρουφήχτρες, καρχαρίες, μέδουσες).

Τέλοσπάντων, πάω και ελπίζω να είμαι μέσα στους χίλιους που τη χαίρονται (και όχι ο ένας που την πληρώνει)

teiresias είπε...

Ποτέ δεν μ' άρεσε η ποίηση του Χριστιανόπουλου...Πες με περίεργο,αλλά είναι η αλήθεια.

Ε,ρε θυμήθηκα άλλες εποχές εδώ στο πατσατζίδικο με την Αφροδίτη να σερβίρει και τον marios p να έχει το....γενικό πρόσταγμα...
Καλημέρα.

Θερμεσiλαος είπε...

μου άρεσε και σας ευχαριστώ.
Θ.

γεώργιος-axenbax είπε...

Η αλήθεια είναι πως πάντα φοβόμουν αυτά ακριβώς τα πράγματα πριν ξεκινήσω τα μπάνια. Μετά τα ξεχνούσα...
ΥΓ:Τελικά που γράφεις;

Zoe είπε...

φυσικά αφού η θάλασσα ε ί ν α ι έρωτας!!!
επειδή έχει τρόπους να μας καταπίνει,
επειδή κάποιοι τρώνε τα νιάτα τους,
επειδή χίλιοι τη χαίρονται και ένας την πληρώνει,
επειδή σαν τον έρωτα βρίθει από καρχαρίες και κινδύνους μα θα μας τραβά πάντοτε,
υδάτινο στοιχείο που αγκαλιάζει την ψυχή μας...

πολύ ωραίο ποστ!

mary είπε...

ωραίο ναι..

synas είπε...

Γεια σας, σε όλους. Μου δίνουν χαρά τα σχόλιά σας...